مواعد در برات و سفته ,چک

در چک و 1 و 1 برای اینکه دارنده بتواند از یکسری امتیازات استفاده کند باید 1ی را رعایت نماید و الا حسب مورد امتیازاتی را نسبت به اشخاص از دست می دهد.مثلا قانون گذار گفته در ارتباط با برات و سفته و چک برای اینکه ما بتوانیم از مسولیت تضامنی استفاده کنیم موضوع ماده ۲۴۹ قانون تجارت ؛باید ظرف مدت ۱۰ روز در برات و سفته و همچنین ظرف مدت ۱۵ روز در مورد چک از تاریخ سررسید(۴۵ روز در مورد چک های که مکان انها در جای دیگر تادیه شودو ۴ ماه چک هایی که از خارج و در ایران باید تادیه گردد) واخواست کنیم والا حق رجوع به ظهرنویسان مطلقا وصادر کننده را در مواردی که محل برات را به برات گیر یا وحال علیه رسانده است را از دست میدهد و این مواعد جنبه امرانه دارد فلذا نمی شود برخلاف ان تراضی نمود.قانون گذار مقرر می دارد چنانچه برات به وعده از رویت باشد ,دارنده باید ظرف مدت یک سال از تاریخ صدور نسبت به اخذ قبولی اقدام نماید.اینکه در ماده ۲۷۴ مقرر شده نسبت به برواتی که در ایران به رویت یا به وعده از رویت برسد, اعم از اینکه در ایران صادر شده باشد یا در خارج دارنده مکلف است ورداخت یا قبولی ان را اعلام نماید این امر دو موضوع است ,پرداخت مربوط به برات به رویت است و قبولی مربوط به برات به وعده از رویت است. چون ما در پرداخت برات به رویت قبولی نداریم و هر وقت ارایه شد ان تاریخ سررسید است یا پرداخت میشود یا نمی شودو اگر پرداخت نشود انگاه نوبت واخواست می شود تا ما از ماده ۲۴۹ و امتیاز ان استفاده نماییم.و اما قبولی در برات به وعده از رویت است و باید برات جهت قبولی ارایه شود چون تا ارایه نشود سرسید مشخص نمی شود.ممکن است برات به تاریخ معین نیازی به قبولی نداشته باشیم در سرسید جهت مطالبه مراجعه می کنیم این امر به میل خود دارنده است.ولی اگر دارنده قبل از سررسید برات را به برات گیر ارایه نماید و نکول کرد می تواند اعتراض نکول نماید و از امتیاز ماده ۲۳۷ قانون تجارت استفاده نماید.